Mahir Deniz Ibo

Hatirla Sevgili adli televizyon dizisiyle birlikte Turkiye yakin tarihiyle yuzlesme firsati buldu. Ozellikle gencler, evlerindeki kara kutunun basinda otururken hic bilmedikleri tarihsel kimlikler ile yuz yuze geldiler. Evet bu karakutu cok etkili. Bir medya toplumu olduk uzun zamandir. Baska yontemlerle anlatmakta cok zorlanilan seyleri televizyondan herkese ulastirabilmek mumkun artik. Bu durum siyaset icin bile boyle. Parasi olanlar icin elbette. Parasi olan partiler artik secim donemlerinde propagandalarini bosuna TV'den yapmiyorlar. Ancak kuskusuz ki bu "yeni" tanisma sadece boyle aciklanamaz. Belleksizlestirilen bir toplum var artik. Okumayan, konusmayan orgutlenemeyen; teslim alinmis bir Turkiye... Tum mucadelemize karsin durum bugun boyle. Boyle bir ulkede gerek gunun kosullari, gerekse de dizinin yapimcilari, yonetmeni ve danismanlarinin namuslu tavri, gerceklere mumkun mertebe yakin durma sorumluluklari, izleyiciyi dogal olarak televizyon karsisina bagladi. Gozleri yasli, yumruklari sikili, kendi tarihimizi seyrettik sanki kendimiz oynarmiscasina. Bizi bu kadar huzunlendiren dizi, bircok insani, bilmedikleri bir ulkede dussel kahramanlar izledikleri hissiyle koltuga oturttu. Baslangicta bir nevi "Lost kivaminda" izlenen dizi giderek Turkiye siyasal hayatina etki yapacak kadar ses getirdi. Gencler pitrak gibi meydanlarda boy gostermeye basladi. Onumuzdeki yillar, agabeylerinin, ablalarinin izinden gidecekleri mesajini yaydilar meydanlarda. Bu kadar belleksiz nasil oldu bu toplum, diye sormamak gerekiyor. Bu, anlasilir bir sey. Toplumun uzerinden silindir gibi gecen askerî darbeler ve baski donemlerinden sonra aileler, cocuklarinin bilmesini istemedikleri hicbir konuda onlari yonlendirmedi. Hatta hayati mucadele icinde, hapishanelerde gecen devrimciler bile cocuk sahibi olduklarinda cocuklarini bir ebeveyn icgudusuyle korudular. Kendi baslarindan gecen "kotu" seyleri onlarin da yasamasini istemiyorlardi aciktan ya da gizli dusuncelerinde. Boy