Open. Autobiografia tenisisty (polish)

Jeden z najbardziej podziwianych sportowcow w historii - Andre Agassi - od wczesnego dziecinstwa nienawidzil tenisa. Naklaniany do machania rakieta od wieku przedszkolnego, nie pogodzil sie z nieustanna presja nawet wtedy, gdy dotarl na szczyt. Opowiedzial o tym w znakomitej autobiografii, opisujac w niej swoje zycie tenisisty balansujace miedzy autodestrukcja i perfekcjonizmem. Samotny, przerazony chlopak rzuca szkole w 9. klasie i buntuje sie: farbuje wlosy, przekluwa uszy i ubiera sie jak punk, stajac sie wkrotce ikona mlodych buntownikow. Kiedy w wieku szesnastu lat przechodzi na zawodowstwo, zarowno jego wyglad na korcie, jak i blyskawiczna kontra zapowiadaja rewolucyjne zmiany w swiatowym tenisie. Tymczasem Agassi wciaz zmaga sie ze soba. Czuje zwatpienie, gdy przegrywa z najwiekszymi gwiazdami tenisa, i jest jeszcze bardziej niepewny, kiedy w koncu zaczyna z nimi wygrywac. Zaskakuje caly swiat, wygrywajac Wimbledon w 1992 r. W jednej chwili staje sie ulubiencem publicznosci i mediow. Agassi z fotograficzna dokladnoscia przywoluje kazdy swoj kluczowy mecz i kazda znajomosc. Nigdy wczesniej gra na korcie, ale tez i to wszystko, co dzieje sie wokol, nie zostalo tak precyzyjnie opisane. Ujawnia prawde o niszczacej depresji i przygodzie z narkotykami, ktora mogla zniweczyc wszystko, do czego doszedl. Opisuje wreszcie swoje spektakularne odrodzenie, powrot, ktorego punktem szczytowym byly heroiczne zmagania podczas French Open w 1999 r., oraz droge powrotna na pierwsze miejsce rankingu ATP, kiedy to zostal najstarszym najlepszym tenisista na swiecie. Prostymi, emocjonalnymi slowami Agassi opisuje swego lojalnego brata, madrego trenera, wyrozumialego opiekuna, wszystkich ludzi, ktorzy pomagali mu odzyskac rownowage i znalezc milosc - Stefanie Graf. Wspierany przez nia walczy z obezwladniajacym bolem kregoslupa, by byc groznym graczem w 21. i zarazem ostatnim