Doga ile Baris

Demir Misketler ve Cop Cocuklar adli kitaplariyla begeni kazanan yazarimiz Handan Derya'nin bu kitabini da cok seveceksiniz! Doga ile Baris iyi arkadaslardi. Ayni sinifa gidiyorlardi. Oturduklari semt de ayniydi. Okul evlerine yakindi. Her sabah yuruyerek okulun yolunu tutarlardi. Zeki, caliskan, arastiran, sorgulayan, etraflarinda olup bitenlere karsi merakli, cevrelerine karsi duyarli, ozguvenli cocuklardi ikisi de. Derslerinden artakalan zamanlarda semtin oyun parkinda alirlardi solugu. Doga'nin hep gulumseyen bir yuzu, akilli akilli bakan iri kahverengi gozleri, bazen atkuyrugu yaptigi bazen de kulaklarinin ustunden suslu tokalarla topladigi kumral saclari vardi. Kendisine cok yakisan keten pantolonlar, sade ama sik gomlekler icinde cok cici gorunurdu. Baris ince yapili, uzunca boyluydu. Alninda hep bir tutam siyah percem olurdu. Kalin kaslarinin altinda zeki isiltilar sacan mavi gozleri, etrafa daima soru sorar gibi bakardi. Arastirilacak konular, cozum bekleyen sorular onun icin hic bitmezdi. Olmasa da bunu kendi yaratirdi. Cogu zaman Doga'yi da pesinden suruklerdi. Iki arkadas turlu seruvenler icinde bulurlardi kendilerini.