Muhibbi

Osmanli'nin en "Muhtesem" hukumdaridir o. 46 yil boyunca dunyanin en buyuk imparatorlugunu yonetmis, bunun on yili askin bolumunu Istanbul'dan uzakta, seferlerde gecirmis ve nihayet yine bir sefer esnasinda vefat etmis, omrunu ekseriya at sirtinda, karargâh otaginda, yolda, muhasarada ve savasta gecirmistir. Bu surede, elbette cok siir yazmistir. Siir yazmistir, cunku sozu siir biciminde soylemeyi ustun tutmustur. Siir yazmistir, cunku dogu medeniyetinin hukumdarlari kilic kadar soz ile de birbirlerine ustun gelmek istemislerdir. Siir yazmistir, cunku cevresindeki insanlarin kac kirat soz soylediklerini anlamak istemistir. Siir yazmistir, cunku meclisinde zihinleri mest eden bade siir olmustur. Siir yazmistir, cunku sairleri himaye etmeyi Hz. Peygamber sunneti bilmistir. Ve nihayet siir yazmistir, cunku âsiktir. Uzulurken, severken, aglarken siire siginmak istemistir. Siirdeki adi Muhibbî'dir. Ve Muhibbî, yirmi alti sair hukumdarin en "Muhtesem" olanidir.