हिंदोळ्यावर (Hindolyavar)

परितक्त्या अचले च्या मनातली सगळी आंदोलने तिच्यात तितक्याच स्वभावूकपणे उमटलेली आहेत की अचल अजूनही तितकीच तरूण आहे. आयुष्य नाकारण्यात अचालेला समाधान नाही आणि ते स्वीकारण्यात सुखही तिला सुख म्हणून घेणे शक्य नाही. त्रिशंकू सारखे तिचे जगणे तिला जीवन लढ्याचा तीव्रतेने अनुभव देऊन जाते. त्यात ती पराभूत होत नाही आणि विजायीही होत नाही. आपल्या लक्षात राहते ते तिचे स्वतःच्या मनातील विचारांनी स्वतःला सतत विव्हळ करणे. आता हिंदोळ्यावर' च्या लेखिकेच्या नावाचे गूढ मनात नाही सलील अश्लीलतेची नाही;आता गूढ आहे ते फक्त एकाच गोष्टीच ! कुठल्याही जिवंत माणसाचे जीवेन आपल्या समाजात तिला पोखरून टाकणाऱ्या आतांकित संदर्भाखेरीज का जात नाही ? गातीमानातेवरच हिंदोळ्यावरच जीवंतपण