Evrim Kurami Uzerine Sorular

Evrim kurami, surekli bir ilerlemeyi ve mukemmellesmeyi mi ongorur? Bazi toplumbilimcilere de ilham veren "dogal ayiklanma sureci", en guclunun ayakta kaldigi, zayifin dunya yuzunden silinmeye mahkûm oldugu bir rekabet mi demektir? Bu basmakalip dusunceler Darwin ve ardillarina ait degildir. Zaman icinde buyuk degisimler geciren evrim kuramina gore, ne rastlanti eseri degisimler ne de deterministik bir zorunluluk soz konusudur. Biyolojik ortamdaki degisiklikler, soylarin genetik yapisi ve cinsel ureme rastlantilari her ani ozgun kilar ve bu ozgunluk her olaya ozel ve olasi karakterini verir: kurallarla olasiliklarin yan yana geldigi biricik yasam birimleri. Devillers ve Tintant da evrimin, "tam yol ileri" bir gelisme degil, tersine, zaman zaman gerilemelerin de yasandigi, zamana ve mekâna yayilmis bir deneyim oldugunu soyluyorlar. Buna gore, yasam tarihi bize hicbir gelisme yasasi gostermez. Gozlemlenen degisiklikler, cevre degisimleri ve genetik mirasin muazzam, ama gene de sinirli olanaklari arasinda surekli bir denge arayisidir. Dolayisiyla bu uyarlanma bir ilerleme faktoru degil, yasami surdurmenin aracidir: evrim yaratmaz, sadece "onarir". Oysa bu, insan turunun yasam macerasi icin dupeduz yanlis bir yorumdur. Bu kitap, evrimin insana iliskin yuzunu de ele alarak, cevre kosullarini alt edip evrim surecine direnen ve bir noktada tamamen ozgurlesen insanin nasil bir "anti-ekolojik tur" oldugunu carpici bicimde ortaya koyuyor.