içimde Kizil Bir Gül Gibi

Gri kanatli kuslar, çiglik çigliga martilar, beyaz köpüklere degerek geçip gidiyorlardi, tuzlu denize kanat vura vura. Minareleri kursunkalemler gibi gökyüzüne uzanan camilerin avlularinda itisip kakisiyordu dariya üsüsen ak güvercinler. Kulaklarimda bir ses... Gözlerimin önünde tahtalari eskimis panjurlariyla cumbali evler, yasli çinarlar ve bir ceviz agaci. Koparmis ipini eski kayiklar gibi yüzer Kisin sabaha karsi rüzgarda tahta cumbalar Ve bir sac mangalin küllerinde Uyanir uykudan büyük ?stanbul'um. ?stanbul'da uyanmak istiyordum. ?stanbul'la beraber uyanmak istiyordum ben de, Nazim gibi. Benim bulundugum sehirde tepe yoktu. Mavi bir deniz yoktu. Rast pesrevi yoktu havada, Bogaziçi sulari gibi akan... Bana dogdugum sehri çagristiran hiçbir sey yoktu Londra'da. Sadece Nazim'in dizeleri vardi elimde, beni sehrime uçuran. ?çimde Kizil Bir Gül Gibi, usta bir yazarin ustasi saydigi bir yazara ödedigi gönül borcu. Edebiyatin ve yasamin sürekliligine iliskin zarif bir metin...