Türkler

Romanya`da tahsil gormek uzere aile ocagindan ayrilan Macaristanli Gyorgy II. Murat`in Macaristan seferinde Osmanli ordusunun eline esir duser. Yil 1438`dir. Osmanli`nin, kendi deyimiyle "Dunyevî Zevkler Bahcesinde" omrunun yirmi bes yilini geciren Gyorgy bu sure icerisinde defalarca alinip satilir ama nihayetinde ozgurlugune kavusur. Macaristanli Gyorgy`nin evine dondukten sonra basindan gecenler hakkinda Dominiken Tarikati`na katilmasi ve Roma`da Papa IV. Sixtus`un hizmetinde tercuman olarak calismis olmasi disinda pek bir bilgi yoktur. Gyorgy`nin Turklerin geri donup kendisini yeniden tutsak etmelerinden korkan yasli bir adam olarak kaleme aldigi bu eser tek basina bir otobiyografi, bir tutsaklik oykusu ya da Turkler uzerine sistemli bir inceleme degildir; aslinda hepsinden bir parca barindirir icinde. Gyorgy Turklerin olaganustu basarilarinin altinda yatan nedenleri carpitmak, erdemlerini asagilamak icin buyuk caba gosterse de onu tutsak edenlere hayranlik duymaktan da alamaz kendini. Bati`nin Turklere yonelik bu duygu karmasasina kitaba iliskin TURK KORKUSU makalesinde tarihci Michel Balivet de deginir: Turklerden korkulur cunku yuzyillardir bileklerini bukebilen olmamistir. Turklere imrenilir cunku Turkler yasam bicimleriyle; ince ve narin, "gelismis" uygarliklariyla Hiristiyan Uygarliklardan cok daha ileridedirler. Gyorgy Osmanli aynasini, yozlasip yoldan cikan Hiristiyan toplumunu elestirmek icin kullanir. Batinin gunahlarindan arinmasi gerektigini dusunur, ona gore acimasiz Turkler de onlarin gunahlarindan arinmasi icin gonderilmistir; kiyamet kapidadir ve Turkler de Deccal`in hizmetindedir. Yuzyillardir Turklerle ilgili korku ve hayranlik duygulari arasinda gidip gelen Bati`nin bu gelgitli ruh hali, bes yuz seneyi askin bir sure once yasamis olan Gyorgy`nin sahsinda ete kemige burunuyor, onun ayni gelgitlerle dolu duygu dunyasi Bati`nin gozundeki bugunku Turk imajinin gelisim seyrine dair cok onemli ipuclari veriyor.