BelRock Extended: Prilozi za istoriju banjaluckog rokenrola (Serbian Edition)

Prilozi za istoriju banjaluckog rokenrola Iliti lutanja po lavirintima izmedju ogromnog talenta i provincijskih kompleksa uz neizbjezni boemsko povrsinski odnos prema radu, redu i disciplini i uvijek prisutno lako cemo, ne samo u rokenrolu, vec uopste. Jer, da je Hune Fazlic svojevremeno otisao u jedan od klubova velike cetvorke, ili da Bida (Abid Kovacevic) i Zvonko Lipovac nisku prekasno i nakratko bili u Zagrebu, da ja Caja ranije protjeran u Beograd ili bar u Sarajevo, u Australiju i ostale Amerike bi svi oni otisli mnogo ranije i ne kao izbjeglice vec kao zvijezde... zar to ne potvrdjuju primeri Huseina Hasanefendica, Zrinka Tutica... i drugih, i naravno, nema to veze koje prezime imali u licnoj karti (Caja pise da se to lako moze promijentiti), a takvih primjera ima mnogo. Rokenrol za mene nikada nije predstavljao iskljucivo muzicki pravac i pokret mladosti kojem sam pripadao jos od prvih dana najranijeg djetinjstva (sa 11 godina sam kupio prvi broj prvog domaceg rok magazina Dzuboks, jos pre toga imao malu zelenu, plasticnu harmoniku, vjerovatno prvi gramofon na Paprikovcu, bio disk dzokej i gitarista i pjevac u bezuspjesnom pokusaju), vec stav, urodjeni odnos prema nepravdi koja je na zalost, najvecim djelom neizbjezni pratilac kompletnog zivota. Roker za mene znaci biti nepokolebljivi borac za istinu i ravnopravnost, a protiv svih vrsta nepravde. Ne zbog velicine koraka, jos manje dubine otiska, ja sam ipak, uspio, snagom volje i ljubavi prema muzici, ugraditi bar jednu licnu ciglicu u mali, veliki monument banjaluckog rokenrola... s postovanjem prema prvim, najvecima, ali i svim ostalima koji su, ako ne iznutra, onda bar podrskom sa strane, postavili temelje, gradili i na kraju (sa)cuvali od zaborava sada vec pozutjele stranice rokenrol spomenara naseg grada na obalama preko nekoliko rijeka... (Zika 1. maja 2009. Beograd) Posebno sam ponosan na cinjenicu da sam posle vise od 50 godina postojanja bas ja otkrio i objelodanio rodjendan banjaluckog rokenrola. To je vjerovatno nagrada za svo vrijeme koje sam potrosio skupljajuci gradju za istoriju, ne samo muzickog pokreta, vec i stila zivljenja, odomacenog u cijelom svijetu. Posle serije tekstova u Glasu, Prelomu, feljtona 50 godina banjaluckog rokenrola na sajtu Viminetmuzika.com, i prvog izdanja knjige Belrock-a, prilozi za istoriju banjaluckog rokenrola (ISPORT septembar 2011), ali i visedecenijskog pracenja zbivanja na domacoj rok sceni, pred vama je stivo koje predstavlja samo prvu stranicu istorije banjaluckog rokenrola. Imam namjeru nastaviti dalje. Bez Vase pomoci necu moci... Javite se... sportstils@gmail.com Zivko M. Bojanic