Gitanjali Tanri'ya Adanmis Siirler

Bir Dogulu olarak dogan ve yasayan Tagore aslinda Dunya'nin siirine ulasti ve onu yazdi. O, yeserdigi topraktan aldigi hazzi ve aciyi giderek saflastirdi; sonunda butun insanligin muzigine donusturdu. Tagore'un siirinde hepimizin yuklendigi trajediler ve umutlar sozle dovulen cekirdegin etrafinda simsiki buyuyerek yine bize ulasir. Asya kitasindan ilk kez Nobel Odulu alan RabindranathTagore, Gitanjali ile dunyada cok sevildi ve edebiyat tutkunlarinin basucunda yer buldu. Gitanjali simdi Turkcenin guclu akan siirinin sessiz temsilcilerinden Cahit Koytak'in kaleminden bize geliyor. Koytak, bu ince islenmis icli insanlik solenine usta cevirisi ile katiliyor. "Ey, kendi varlik yukunu, kendi sirtinda tasimaya calisan akilsiz! Ey, dilenmek icin kendi kapisini calan dilenci! Butun yukunu, tasiyabilecek olanin ellerine birak ve asla arkana donup bakma. Dikkat et, isli pasli soluguyla tutkun, dokunur dokunmaz, bir anda sonduruverir kandili. Sana bahsedilen armagani tutma, onun o kirli elleriyle, Arinmis, kutsanmis degil cunku onun elleri. Yalnizca kutsanmis askla sunulan seyleri kabul et sen."