De Bosman Case. Einde van het transfertijdperk? (Reeks Europees Recht)

Op 20 september 1995 gaf Advocaat-generaal van het Europese Hof van Justitie Carl Otto Lenz het volgend advies in de zaak J.M. Bosman: beroepssporters, einde contract, zijn vrij een andere club-werkgever te kiezen, zonder dat daarvoor geld kan worden gevraagd en de speler geblokkeerd kan worden en dat de beperking spelers van andere EG Landen op te stellen ongeoorloofd is, als strijdig met het recht van vrij verkeer van werknemers (art. 48). Afspraken in dit verband tussen clubs en bonden om die beperking hard te maken zijn nietig en zelfs aan Europese sancties onderworpen. gewijzigd. de Europese Commissie terzake reeds stelden. van Justitie dit advies volgt en deze uitspraak bindend recht wordt waar elke speler en club zich kan op beroepen voor de eigen nationale rechter. Het is dus aangewezen reeds na te denken over de draagwijdte en de mogelijke gevolgen van het komende arrest. deze uitspraak enkel voor de 15 landen van de EU of ook voor de landen van de Europese Economische Ruimte (Noorwegen...)? Welke zijn de gevolgen ten aanzien van de andere Europese landen en wereldwijd? Geldt het arrest voor vreemdelingen, die in EU landen spelen? Dienen de UEFA en FIFA reglementen aangepast? Geldt een dergelijke uitspraak met terugwerkende kracht? Wat is de rol van de Europese Commissie, die over de naleving van het arrest dient te waken? Kan de Commissie een dwangsom van 100.000 ECU per dag opleggen aan de club van Leeuwarden, de Nederlandse Voetbalbond en de UEFA indien de Deense speler Jeppe Tengbjerg zijn overgang niet bekomt naar de Deense club Naestved IF? Zijn de lopende overeenkomsten geldig? Ook, wat is de weerslag op het Belgische transfersysteem? om voor de sport een speciale behandeling te voorzien, zoals de Bonden blijken te vragen? antwoord te geven