Tanzimat Caginda Bir Osmanli Sehri Selanik

Selanik, 1830-1912 arasinda Osmanli modernlesme calismalarinin vitriniydi. Tarihci Meropi Anastassiadou'nun Selanik yerel arsivlerine dayanarak yaptigi bu calisma, Osmanli toplum ve ekonomisinin buyuk bir donusum icinde oldugu cagda, bu sehrin gecirdigi evrimi inceliyor. Selanik, hic de siradan olmayan bir sehirdir. Osmanli Selanik'i de kendine ozgu buyuleyici bir inceleme alani olusturur. Bu kuraldisi, fakat bazi cehreleriyle diger Osmanli liman sehirlerine cok benzeyen sehri, uc ceyerek asirlik bir donem boyunca izliyoruz. 1840'lardan itibaren Avrupa ile iliskilerin guclenmesinin ve modernlesmenin etkisi altinda buyumeye aday Dogu Akdeniz liman sehirlerinden biri olan Selanik'te yeni ulasim aglari kuruluyor, her eve icme suyu getiriliyor, tramvaylar islemeye basliyor, saglik hizmetleri altyapisi islah ediliyor, "modern" anlayista bircok okul aciliyor, sanayi adim adim kuruluyor ve Selaniklilerin yasam tarzlari da adim adim degisiyor. Anastassiadou, dogup buyudugu sehri anlatirken bir sorgulama, bir tur tarihsel icebakisa girisme gerekliligi duyuyor.