Leyla Ile Mecnun

Bir butun idim ben Leylâ ile. Sense Leylâ'yim diyorsun. Sen Leylâ isen eger; beni yakmaya hayalin yeter, takatim yok sana kavusmaya. Varligi olmayan bir zerreye aynadan ne fayda? Canim gideli hayli zamandir, cismindeki bir baska candir; bir ozge candir. Sensin beni benden ayiran, uzaklastiran. Ben yokum, senin tecellin var. Vuslatinin agir yukunu kaldiramam ki. Onceleri sen vardin, simdi ben yok oldum. Manevi dunyamda dostum daima sensin. Dis gorunuse deger verme bahsi ortadan kalkti artik. Gonul cok onceleri sana kostu canim seninle gitti. Simdiki canim Leylâ'ya degil, Mevlâ'ya yonelik. Bir'lik yolunda seninle olmam, yanarim. Simdi, gozumun nuru, gonlumun aydinligi!.. Ben maskaraliga nam salmisim nam salmisim bari sen bu yola girme. Icinden cikma namus perdesinin. Mecnun olan benim; bana yarasir delilik, kinamislik. Simdi git, ask toresini, âsiklik gelenegini, masuk gidisatini bozma. Gir simdi, ey vefali! Actirma kotu soz arayanlarin dudaklarini; sakiz verme dedikodu arayanlarin agizlarina. Beni aramaya ciktigini âleme bildirip deliligine ferman yazdirma. Kimse seni burada gormeden git. Ben ki varim; sen icimdesin, bunu bil!..